The second Sanctuary
من تا قبل از این فکر میکردم فقط حرم حضرت پدر خانه پدریه!
دیشب فهمیدم سامرا هم دومین خانه ی پدری مون محسوب میشه!
چقدر واقعا سامرا آرامش داشت! چقدر لطیف بووووود😍🥰
چقدر خادماش همه صمیمی بودند!
واقعا ظرفیتش را دارم که سالی چندهفته برم سامرا بمونم!
از هرلحاظ خوب بود، واقعا تمیز، عزیز، حس راحتی خود اونجا و صمیمی بودن خدام، خصوصا چندین خادم سن بالاتر دیدم که جانباز بودند، و نگاهشون واقعا پدرانه بود.
و این مکان با اینکه تبعیدگاه امام هادی علیه السلام بوده، ولی ایشان پول داده اند و اینجا را خریده اند تا راحت تر باشند (درواقع احتمالا تا زوارشون در آینده راحت باشند و عشق کنند در این خانه امن و آرامش پدری♡)
و سرداب مقدس که خانه شخصی حضرت مهدی و پدر و مادر خوب تر از خوب و عاشقشون بود، واقعا لذت بخش بود.
چقدر من بابایی بودم خبر نداشتم 😊☺️😍🥰
.
پ.ن : پست قبلی قرار بود موقت باشم ولی انقدر کامنت های پر از حس توش دریافت شد که شرمم میشه بخوام حذفش کنم.
ممکنه چندوقت دیگه سفرنامه را حذف کنم😅
ولی انصافا عجب جایی بود سامرا... و مسجد کوفه هم واقعا دوست داشتم بمونم... نمیدونم اگه برای بار دوم هم بیام بازم همین طوره یا نه...
دعا میکنم این لحظات دوست داشتنی نصیب همه تون بشه😘